Dicentra

Dicentra

Liedjes over gebroken harten zijn een dankbaar onderwerp. Of ze nu op klassieke wijze of in het lichte genre worden vertolkt. In de tuin wordt al sinds de Middeleeuwen getreurd; het gebroken hartje is niet meer weg te denken uit het sortiment voorjaarsbloeiers.

Dicentra behoort tot de familie van de Papaveraceae.

D. spectabilis is het echte gebroken hartje

Het geslacht omvat een drietal soorten, die niet allemaal erg gangbaar zijn. Dicentra spectabilis komt het meeste voor. De volksnaam ‘gebroken hartje’ is ontleend aan de vorm van de bloem, die met een beetje fantasie hartvormig is. Kijken we naar de Griekse betekenis van de naam, dan is die meer verwant aan de bouw van de bloem. (Di) = dis, betekent dubbel en (centra) is afgeleid vankentron = spoor. In gesloten toestand van de bloem zijn de stamper en meeldraden omgeven door twee schutbladen.

Vroege voorjaarsbloeier
Alle Dicentra’s zijn vroege bloeiers. In april komen de eerste bloemen op kleur. De bloei gaat door tot eind mei. Kenmerkend voor de bloei van het gebroken hartje zijn de doorgebogen, hangende bloemtrossen die op lange stelen staan. Het dramatisch effect van het gebroken hart wordt hierdoor versterkt. Het blad van de plant is in hoofdvorm handvormig en diep ingesneden. De nerf is op elk deel goed zichtbaar. Het blad lijkt op dat van de anemoon en maggiplant.

Van D. spectabilis ‘Alba’ is
het hartje wit verbleekt

De belangrijkste witte cultuurvariëteit van Dicentra spectabilis is ‘Alba’. D. spectabilis ‘Stuart Boothman’ heeft lichtroze bloemen.
Zowel de gewone spectabilis als spectabilis ‘Alba’ wordt 60 – 80 cm hoog. Dicentra groeit op alle gronden, als die maar niet te nat zijn. Op humeuze en voedselrijke gronden voelt de plant zich het beste thuis. Een groeiplaats in de halfschaduw is een voorwaarde voor een goed ogende plant. Deze voorjaarsbloeier is goed te combineren met o.a. varens en cyclamen.

tekst van; http://www.neerlandstuin.nl/planten/dicentra.html