meidoorn

Wie kan zich een lentemaand zonder de bloei van de meidoorn voorstellen? Overal in het land is de meidoorn op een zonovergoten lentedag van een verblindende schoonheid. Witter dan wit bestaat bijna niet. De meidoorn is er ook in een karmozijnrode kleur, voor wie genoeg

Crataegus laevigata 'Paul's Scarlet'
Crataegus laevigata ‘Paul’s Scarlet’
bloeit met gevulde bloemen

van wit heeft. Als struik of boom kan een meidoorn worden gebruikt. Botanici zijn misschien meer geïnteresseerd in het aantal stijlen en stampers van de meidoorn, u misschien in de vruchtjes of de vraag of u er misschien een lekke band door kunt krijgen.

Eenmaal één en eenmaal twee lijkt om een cryptogram te gaan. In feite slaat dit op een pikant botanisch verschil: er zijn meidoorns met één en met twee stijlen.Crataegus monogyna is de eenstijlige en Crataegus laevigata de tweestijlige meidoorn. In het algemeen zijn alle gekweekte varianten uitgerust met twee stijlen. Desondanks kàn een eenstijlige meidoorn twee stijlen bezitten. Lastig dus. Een stijl staat in het midden van de bloem, dicht bij de stempel. Bijkomstigheid van de meidoorn is, dat de stempel vroeger rijp is dan de helmknoppen. Proterogynisch wordt dat botanisch genoemd.

Meidoornsoorten komen van nature voor in koele gebieden. In grote delen van Europa, het westen van Siberië, in Noord-Afrika en het oosten van de Verenigde Staten van Amerika. In Nederland komt de meidoorn van nature voor in struwelen in bossen en duinen. Het geslacht behoort tot de appelachtigen (Rosaceae). Een meidoorn groeit als struik of wordt als boom opgeleid. Geen enkele meidoorn is giftig. De struik of boom wordt graag bezocht door bijen, wespen en vliegen. In het najaar worden de besachtige vruchten gegeten door lijsters, merels en mezen of door mensen ingemaakt

tekst van; http://www.neerlandstuin.nl/struiken/crataegus.html