Vuurdoorn

Vuurdoorn
Pyracantha coccinea

De vuurdoorn is een struik die tegenwoordig erg in de mode is in talloze tuinen. Het groenblijvende vlad, ongeveer 4 cm lang, is stug, aan de rand getand en kortgesteeld. zijn takken zijn kronkelig en dragen evenals de twijgen 2 tot 3 cm lange scherp gepunte stekels. In juni verschijnen de vijfbladige, witte blompjes in tuilvormige bloeiwijzen. ze zijn ongeveer 4 cm lang, gevolgd door ongeveer 6 mm lange besjes, die 5 zaden bevatten. De vuurdoorn wordt sedert 1629 gekweekt, vooral voor de vruchten die gebruikt worden voor het maken van jam. het contrast tussen het oranje-rood van de vruchten en het glanzende groen van het loof bepaalt de sierwaarde van deze struik. De vruchten blijvan ook erg lang de struik als ze tenminste niet opgegeten worden door de vogels. Juist vanwege het fraaie kleurenspel wordt de vuurdoorn tegenwoordig veelvuldig toegepast in samenspel met de strakke lijnen van de moderne architectuur. Hij kan goed tegen snoeien. De stuiken worden vaak tegen muren van huizen gezet, die zo een mooie aanblik opleveren. Jammer genoeg is de vuurdoorn de laatste 80 jaar, vooral in Midden-Europa, getroffen door een ernstige ziekte, die het kele effect van kweken van deze struik teniet doet. Temeer, daar hij niet goed kan tegen grote temperatuurschommelingen in de winter (zoals in de loop van de winter 1978/79, waarin het verschil 30 graden bedroeg). Ze horen thuis in het warme Middellandse zeeklimaat (5 soorten komen uit Azie, het merendeel uit china). De vuurdoorn is een bladbehoudende struik, 2 tot 5 meter hoog, zeer geschikt voor hagen en het vormen van een beschutting bij huizen.

tekst van; http://www.complete-encyclopedie.nl/Bomen+en+struiken/Vuurdoorn/